نقش سیستم عصبی سوماتیک در نعوظ

doctor

سیستم عصبی سوماتیک هم در نعوظ دخالت دارد. عصب پودندال که یک عصب سوماتیک می باشد به دیافراگم اروژنیتال، سیستم ژنیتال و پرینه در مردان عصب می دهد. این عصب شامل اعصاب حسی، حرکتی و فیبرهای سمپاتیک بعد از گانگلیونی می باشد و از ساکرال جدا می شود. این عصب از سوراخ سیاتیک بزرگ به طرف Ischial Spine رفته و از مسیر سوراخ سیاتیک کوچک وارد لگن می شود. سپس از مسیر کانال پودندال یا Alcocks در دیواره طرفی حفره ایسکیورکتال عبور کرده، به شاخهای هموروئیدال تحتانی، پرینال و پشتی تقسیم می شود. عصب پشتی (دُرسال) آلت از قسمت خلفی دیافراگم اروژنیتال به عضلات ایسکیوکاورنوس و بولبوکاورنوس عصب می دهد و پس از عبور از فاسیای تحتانی دیافراگم اروژنیتال شاخه هایی به جسم غاری و اسفنجی و پیشابراه می دهد و در انتها از زیر لیگامان معلق آلت عبور و به سطح پشتی آلت رفته و به پوست آلت، پرپوس و  کلاهک آلت عصب می دهد.

تعداد زیادی گیرنده در سطح آلت قرار دارند، اینها امواجی از طریق عصب پودندال به ساکرال فرستاده که با تحریک عصب وابران پاراسمپاتیک باعث نعوظ می شوند. در حیوانات رده پایین تکاملی قطع دو طرفه عصب پودندال مانع نعوظ، Ejaculation , Intromision می گردد، ولی در پستانداران مثل گربه و میموم قطع دوطرفه عصب پودندال اثری روی نعوظ ندارد.

اگر چه قطع عصب پودندال در ابتدا اثری روی نعوظ ندارد ولی در درازمدت باعث کاهش فعالیت جنسی می شود که این نشان دهنده اهمیت تحریات عصب وابران برای انجام نعوظ می باشد.

این مطلب توسط سایت  فرامطلب تهیه شده است

ارسال شده در 3 آبان 1395 توسط